Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταϋγέτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταϋγέτου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Ταΰγετος Snowride

Η στέρηση του αγαπημένου αυτού hoby που λέγεται mountain bike των τελευταίων βδομάδων λόγο κακοκαιρίας και εξεταστικής ήταν η κύρια ώθηση να ετοιμαστώ από νωρίς το πρωί. Προορισμό δεν είχα επιλέξει μιας θα αποφάσιζα τα τελευταία μέτρα πριν τη στροφή για Καλάθι ή Ταΰγετο. Στόχος μου να λερώσω τα λάστιχα με χιόνι... Κάνοντας μερικά χλμ προς τη Μονή Δημιόβης για να ρίξω ένα βλέφαρο προς τις πλαγιές του Ταϋγέτου, δεν άργησα μέχρι να πάρω την απόφαση μου αντικρίζοντας τη θέα...

Άλλη μια δύσκολη ανηφόρα σκεφτόμουν συνεχώς και η κλήση στρώνει σκεφτόμουν μέχρι την Αράχοβα.
Μετά από μερικά χλμ ο δρόμος ήταν γεμάτος λάσπες από όγκους χώματος που είχαν αποκολληθεί από τη πλαγιά και είχαν κλείσει το δρόμο, αφού πέρασαν αυτά τα δύσκολα κομμάτια (με περπάτημα βέβαια γιατί δεν τσούλαγε τίποτα εκεί μέσα), έκαναν την εμφάνιση τους τα πρώτα χιόνια....

Δυστυχώς το χιονάκι ήταν παγωμένο και δύσκολα το ποδήλατο κυλούσε πάνω σε αυτό...

Αφού κατέβηκα αρκετές φορές για να περάσω τα τελείως παγωμένα κομμάτια χιονιού, σταμάτησα, έφαγα το παστέλι που μου είχε απομείνει και ετοιμάστηκα για την επιστροφή...

Ένα τυχαίο γλίστρημα του ποδηλάτου με έβαλε σε σκέψεις για να δοκιμάσω σλάλομ με το ΜΤΒ στο χιόνι... Κάτι που αποδείχτηκε αρκετά διασκεδαστικό...
(δεξιά η ανάβαση, αριστερά η κατάβαση - σλάλομ)

Και έτσι συνέχισα παίζοντας μέχρι και το τελευταίο χιόνι που συναντούσες στη διαδρομή...

Κυριακή 9 Οκτωβρίου 2011

Κατάβαση Ταϋγέτου

Εδώ και μια βδομαδούλα περίπου κανονίζαμε να κάνουμε τη κατάβαση του Ταϋγέτου ξανά. Είχαμε κανονίσει μεταφορικό μέσο να μας ανεβάσει, αλλά την τελευταία μέρα ο οδηγός μας το ακύρωσε. Η έλλειψη μεταφορικού δεν έδειξε να μας χαλάει το κέφι και τόσο όμως. Τα ποδήλατα φορτώθηκαν στο ΚΤΕΛ μέχρι το χωρίο Αρτεμισία και μετά συνεχίσαμε 10χλμ μέχρι το Τουριστικό Ταϋγέτου όπως μπορούσε ο καθένας. Άλλοι πάνω σε ποδήλατα και άλλοι σπρώχνοντας στα ανηφορικά κομμάτια.

 Περίπου 2χλμ πριν το Τουριστικό Ταϋγέτου.

Φτάνοντας στο Τουριστικό είχε αρχίσει να ψιχαλίζει, ίσα ίσα καταφέραμε να τοποθετήσουμε τα ποδήλατα σε ένα στέγαστρο και μπήκαμε μέσα, ξαφνικά άρχισαν να πέφτουν καρεκλοπόδαρα και πυκνή ομίχλη περικύκλωνε το βουνό.
Ένα μικρο σνακ μέχρι να κόψει λίγο η βροχή ήταν απαραίτητο για ενέργεια μιας και είχαμε 5χλμ ακόμα για να πατήσουμε χώμα.
Στις 17:00 έπρεπε να φύγουμε ανεξαρτήτου καιρού γιατί αλλιώς θα μας έπιανε νύχτα στο βουνό και δεν υπήρχε άλλο λεωφορείο για να επιστρέψουμε Καλαμάτα.

Οι πιτσιρικάδες της παρέας λίγο πριν συνεχίσουμε, η ομίχλη και η βροχή δεν φαίνεται να πτοούν κανέναν από την παρέα!

Για καλή μας τύχη μετά από μερικά λεπτά σταμάτησε τελείως να βρέχει και μόνο η ομίχλη παρέμεινε να σκεπάζει με ένα μυστήριο πέπλο το βουνό...

Φτάνοντας στο χώμα ξεκίνησαν τα πρώτα παιχνίδια με την λάσπη...






Μπαίνοντας στην Αράχοβα, το πρώτο χωρίο που συναντήσαμε μετά τον χωματόδρομο σε μια στροφή υπήρχε μια λιμνούλα από τα όμβρια ύδατα. Αφού τεσταρίστηκε αρκετές φορές ότι το έδαφος που βρίσκεται κάτω από το νερό δεν γλιστράει άρχισαν τα παιχνίδια.


Τέλος κατεβήκαμε στη πόλη της Καλαμάτας ξανά από το χωριό Δήμιοβα.
Ο σκοπός μας να γεμίσουμε ρούχα και ποδήλατα λάσπη είχε επιτευχθεί στο μέγιστο.
Επόμενος στόχος είναι να καθιερωθεί 1 φορά την εβδομάδα η κατάβαση του Ταϋγέτου... :D