Εθισμένος με το χιόνι...

Αναγκασμένος την ερχόμενη εβδομάδα να απέχω από το αγαπημένο αυτό hoby, ήθελα να πάρω μια γερή δόση ΜΤΒ για να έχω αποθέματα τις τελευταίες μέρες την εξεταστικής. Η διαδρομή συνηθισμένη τις τελευταίες μέρες, Καλάθι, Δήμιοβα και στη συνέχεια ανάβαση προς το Ταΰγετο, μέχρι εκεί που είναι προσβάσιμη η διαδρομή λόγο χιονιού.

Η θερμοκρασία αρκετά υψηλή (min 15C - max 22C) και ο εξοπλισμός τελείως λανθασμένη επιλογή σήμερα. Μου πέρασε αρκετές φορές από το μυαλό να επιστρέψω, μιας και τα μακριά είχαν γίνει αρκετά ενοχλητικά, σκεπτόμενος ότι πιο πάνω θα έχει κρύο λόγο χιονιού ευτυχώς συνέχισα και δεν κατέστρεψα τη βόλτα.

Τα χιόνια είχαν λιώσει αρκετά από τη περασμένη Τρίτη, και έτσι πλέον ξεκίναγαν από τα 1200μ. περίπου(όπου προφυλασσόντουσαν από τη δυτική πλαγιά του βουνού)...

Μια καθίζηση του εδάφους είχε προκαλέσει υποχώρηση ενός τμήματος του δασικού δρόμου, άλλα και κλείνοντας το υπόλοιπο κομμάτι του δρόμου με ένα βράχο τεραστίων διαστάσεων...

(το 2ο κλειστό κομμάτι της διαδρομής)

Τα παγωμένα χιόνια που διατηρούνταν αρκετά σκληρά παρά τη θερμοκρασία των 15C είχαν πλέον πυκνώσει αρκετά, κάνοντας τη διαδρομή αρκετά κουραστική... Κάπου εκεί έπρεπε να σταματησω να απολαύσω το παστέλι μου και να πάρω το δρόμο της επιστροφής σιγά σιγά...

Η κατάβαση σκέτη απόλαυση, το νοτισμένο χώμα έδινε μια απίστευτη αίσθηση σιγουριάς σε κάθε στροφή, κάνοντας σε να πιέζεις το ποδήλατο στα όρια του...

Μια τελευταία στάση για φωτογραφία με το επιτυχώς λασπωμένο ποδήλατο μέχρι και στη τελευταία επιφάνειά που είχε γλυτώσει από τη περασμένη φορά :D 

(καταραμένα τρεχούμενα νερά μου το καθαρίσατε ξανά)

Χαρτογραφώντας το Καλάθι

Το Καλάθι είναι η πιο κοντινή διαδρομή από το κέντρο της Καλαμάτας που προσφέρεται για ορεινή ποδηλασία (ΜΤΒ). Η διαδρομή που επιλέχτηκε για ανάβαση είναι από τη κεραία πάνω από το ξενοδοχείο Filoxenia.

Μια αρκετά δύσκολη ανάβαση με μέση κλήση 13% και αρκετά σαθρό έδαφος. Μετά τα 700μ κάνουν και την εμφάνιση τους τα πρώτα έλατα και το τοπίο αρχίζει και αποκτά ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον...

Το Όρος Καλάθι όπως φαίνεται από το λιμάνι της Καλαμάτας.

Σημεία ανεφοδιασμού νερού υπάρχουν στον Άγιο Νικήτα στο 3χλμ της ανάβασης περίπου, στο Παλιό Χωριό (ή αλλιώς Αγία Τριάδα) στο 6χλμ και στη κορυφή στο εκκλησάκι του Άγιου Γεωργίου στα 1340μ στο 10χλμ της διαδρομής.

 Στο σχεδιάγραμμα των υψομετρικών επιλέχθηκε πρώτα για ανάβαση η δεύτερη κορυφή του Προφήτη Ηλία στα 1300μ και μετά επιστροφή στον Άγιο Γεώργιο. Επίσης έγινε μια μικρή παράκαμψη δεξιά προς το Παλιό Χωρίο για ανεφοδιασμό.

Πρωτομαγια με ΜΤΒ στο Καλάθι

Άργησα αρκετά να ξεκινήσω σήμερα προς το Καλάθι μήπως έβρισκα και κάνα άλλο θύμα να πάμε για ανάβαση... Ο κόσμος από νωρίς είχε γεμίσει το παραλιακό της Καλαμάτας και οι πιο φυσιολάτρες είχαν ανέβει με τα τζιπ τους στο βουνό κάνοντας πικ νικ μέσα στη μέση του δασικού... Τραβάτε ρε 1-2μ μεσα στη φύση με τα πόδια, πάνω στο δρόμο;;; Τέλος πάντων.

Ο ουρανός πεντακάθαρος λίγο η υγρασία μας τα χάλασε για καλές μακρινές φωτό.

Ανάβαση από Βέργα και μέσο του νέου χωματόδρομου προς Άνω Βέργα.

Η θέα από το καστράκι στη Καλαματα.

Ο ήλιος ήταν αρκετά ζεστός και έκανε ακόμα και το κράνος στην ανάβαση αρκετά ενοχλητικό, είχα αρχίσει να κυνηγάω τις σκιές από τα δέντρα...

Φτάνοντας στη 1η κορυφή του Καλαθιού, πηγαίνοντας να βγάλω τη συνηθισμένη φωτό στο ορόσημο της Γεωγραφική Υπηρεσίας Στρατού...

Ο κύριος φίδις είχα ξεμοναχιάσει τη φίλη του να της δείξει τη θέα στο Ταΰγετο...

Τράβηξα μια φωτό προς τη ψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου χωρίς να τους ενοχλήσω και τη κοπάνησα με ελαφρά πηδηματάκια...

Έφοδος στο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου για τον εντοπισμό κάποιας βρύσης για ανεφοδιασμό...

Θα την επισκεφτώ σίγουρα την ημέρα εορτής του πολιούχου του...

Φαγοπότι με θέα λέμε!

Εντάξει όλα αυτά έπρεπε να πιάσουμε και το Μάη...

Και έτσι συνέχισα προς τη δεύτερη κορυφή μαζεύοντας λουλούδια....

Λίγο πριν τη κορυφή, κάποια δέντρα είχαν πέσει στο δρόμο από τις φετινές χιονοπτώσεις.

Η Καλαμάτα από τα 1390μ.

Μια ανοιξιάτικη-πρωτομαγιάτικη φωτό στο ανθισμένο οροπέδιο της κορυφής.

Η θέα προς τη Μεσσηνιακή Μάνη.

Ο Προφήτης Ηλίας(2.407 μ.) η ψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου απ'ότι φαίνεται καλά κρατεί ακόμη χιόνια...

Να πω την αλήθεια έχω τραβήξει αρκετές φωτόγραφιές του Ταϋγέτου από διάφορες οπτικές γωνιές και μου παίρνει αρκετή ώρα πια θα αποφασίσω να βάλω, είναι όλες μία προς μία μοναδικές.

Τέλος άρχισε ο δρόμος της επιστροφής μιας και το βουνό εξερευνήθηκε από άκρη σε άκρη, άλλα και το στομάχι διαμαρτυρόταν που ήταν τόσες ώρες άδειο.
Εγκαταλελειμμένες ποτίστρες για κοπάδια δίπλα από πηγάδια βρίσκονται στο οροπέδιο μεταξύ των δύο κορυφών του Καλαθιού.

Guest Star κουρσάς

Έχοντας την απορία τι πάμε και κάνουμε πάνω στα κατσάβραχα ένας εκκολαπτόμενος κούρσας αποφάσισε να ακολουθήσει στο βουνό... Ψημένος μετά από αρκετή πλύση εγκεφάλου για τη διαδρομή στο Καλάθι μέχρι να συναντήσουμε χιόνια...

Προσωπικά δεν είχα ξαναδεί τόσα νερά να τρέχουν πάνω στους δρόμους της διαδρομής...

Έχοντας βγάλει το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής, η θέα στις χιονισμένες πλαγιές του Ταϋγέτου ήταν απλά μαγευτική...

Περιμένοντας να βγάλω τον Άρη φωτογραφία να ανεβαίνει στη λάσπη τσουπ το πόδι μέσα σε αυτή. "Ρε πριν λίγο δεν σου είπα μην πατάς στις λάσπες γιατί δεν θα μπορείς να κουμπώσεις μετά;"

Βρε πάλι κάτω; Άντε σε δικαιολογώ γιατί η κλήση ξεφεύγει αρκετά σε αυτό το κομμάτι και ο δρόμος είναι γεμάτος κατσάβραχα...

Φτάνοντας λίγο πάνω από τα 1000μ τα πρώτα χιόνια κάναν την εμφάνιση τους... Έχοντας όμως αρκετό πάγο από κάτω ήταν αρκετά δύσκολο να συνεχίσουμε παραπέρα, επίσης και ο μετρημένος χρόνος που είχαμε, μας έκανε να αρχίσουμε τη κατάβαση προς τη Καλαματά ξανά...

Στη κατάβαση άρχισαν τα παιχνίδια με τις λάσπες για το ποιος θα λερωθεί περισσότερο...

Οι καλύτερες φωτό που σου έβγαλα φίλε!

Η δεύτερη είναι λίγο μικρή δυστυχώς...

Χιονοπεταλιές!

Σηκώθηκα με σκοπό να κάτσω να ξεσκονίσω και να διαβάσω καμιά σημείωση για την εξεταστική. Έχοντας στο νου μου το γενικό σέρβις που κάναμε στο ποδήλατο εχτές και τον ερχομό της εξεταστικής, που ίσως κάνω αρκετό καιρό να καβαλήσω ξανά το ποδήλατό, ντύθηκα και πήρα τα βουνά. Ανάβαση στο Καλάθι, ανεφοδιασμός στη πηγή της Αγίας Τριάδας, και προορισμός προς το Ταΰγετο. Το ψύχος από το βουνό ήταν αρκετά τσουχτερό και έτσι με έκαναν να επιστρέψω και να συνεχίσω τη βόλτα μου στο Καλάθι όπου οι συνθήκες ήταν καλύτερες για MTB. Σχετικά χαμηλά, χαζεύοντας μέσα στα έλατα πάνω σε μια κουφάλα ενός πεσμένου κορμού ήταν τα πρώτα χιόνια της διαδρομής.

Μου άρεσε αρκετά το σκηνικό και έτσι το απαθανάτισα!

Το τερέν αρχικά...

Το τερέν μερικά μέτρα πιο πάνω... 

Στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχουν κομμάτια τσιμέντου από κάτω, κάνοντας το παγωμένο χιόνι ιδανικό για πατινάζ!

Και όσο τα μέτρα περνούσαν το χιόνι γινόταν πυκνότερο.

Πλέον το χιόνι ήταν τελείως απάτητο εκτός από κάποιες μικροσκοπικές πατημασιές από τετράποδους μόνιμους κατοίκους του βουνού.

Φτάνοντας στη 1η κορυφή του Καλαθιού.

Και αγναντεύοντας τη θέα στις φορτωμένες με χιόνι πλαγιές του Ταϋγέτου άλλα και τη συνέχεια της διαδρομής.

Συνέχεια της διαδρομής προς τη δεύτερη κορυφή του Καλαθιού. Αν δεν υπήρχαν πατημασιές από περιπατητές ήταν δύσκολο να εντοπίσεις και να κινηθείς πάνω στο δασικό, μιας και το χιόνι τα είχε καλύψει όλα!

Η θέα πλέον προς στις 3 ψηλότερες κορυφές του Ταϋγετου είχε ανοίξει... Τα σύννεφα κρύβανε όμως ακόμα τα ψηλότερα τους σημεία Προφήτης Ηλίας(2.407 μ.), τη Νεραϊδοβούνα (2.025 μ.) και το Χαλασμένο βουνό (2.204 μ.).

Έχοντας φτάσει στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής μπορείς να αγναντέψεις τη θέα σε όλο το Μεσσηνικό κόλπο, από τη Καλαμάτα μέχρι τη Καρδαμύλη και όλες τις κορυφές των βουνών του Ταϋγέτου.

Και μια φωτογραφία με την αφεντομουτσουνάρα μου, με αυτό το απίστευτα ζεστό κινέζικο μαντίλι 2$...

Η κατάβαση έγινε με αργούς και αρκετά προσεκτικούς ρυθμούς χωρίς νευρικές κινήσεις στο τιμόνι μιας και τα πάντα γλιστρούσαν...

Λίγο περίεργος ο καιρός σήμερα, μία ήλιο, μία συννεφιά, ελάχιστες ψιχάλες που γινόντουσαν χιονονιφάδες στις βόρειες πλευρές του βόρειες πλευρές του βουνού... Το έδαφος μαλακό, κάτι που έκανε την ανάβαση αρκετά κουραστική, άλλα στη κατάβαση ήταν σκέτο λουκούμι, δεν γλιστρούσε ούτε για πλάκα, επίσης μερικά νεροφαγώματα που μεγάλωσαν στις στροφές είναι ότι πρέπει για berm!

Βλέποντας το καιρό να "ψευτοψιχαλίζει" και σκεπτόμενος να δοκιμάσω το νέο λαστιχάκι σε βρεγμένο έδαφος δεν κρατήθηκα και έτσι βρέθηκα στο βουνό :D

Η διαδρομή αρκετά γνώριμη πλέον, ανάβαση στο Καλάθι από Βέργα. Μια στάση στο εγκαταλελειμμένο μοναστήρι της Αγία Τριάδας για ανεφοδιασμού παγωμένου νερού από τη πηγή και συνέχεια προς τη κορυφή μέχρι να βαρεθώ.

Το καινούργιο λάστιχο και τα ίχνη του στο νωπό χώμα.

Λίγο πάνω από τα 900μ. υψόμετρο είχε αρχίσει η χιονόπτωση για τα καλά. Δυστυχώς από τη κάμερα του κινητού δεν είναι ευδιάκριτες οι νιφάδες χιονιού (αχνοφαίνονται στα σκούρα τμήματα της εικόνας)

Έχοντας πλέον ξεπαγιάσει από το κρύο, ικανοποιήσει την ανάγκη μου για λασποπεταλιές και το στομάχι μου να παραπονιέται, άρχισα τη κατηφορική επιστροφή για το σπίτι. Έπρεπε επειγόντως να κάνω μια στάση στο βενζινάδικο της γειτονιάς γιατί αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να με δεχόντουσαν στο σπίτι με τόσο χώμα...

Αν και το ποδήλατο είχε ψηλό καθαρίσει από τα όμβρια ύδατα στους δρόμους το πρόβλημα παρέμενε κυρίως σε εμένα :D

Όρος Καλάθι (1393)

Αρχικά σε μια προσπάθεια να ανοίξω το τσαντάκι, το φερμουάρ παρέδωσε πνεύμα και παραλίγο να μου χάλαγε τη βόλτα.  Με ένα πανί που βρήκα στη διαδρομή το έδεσα και συνέχισα ανενόχλητος...

Τα χιόνια είχανε λιώσει άλλα σε αρκετά σκιερά σημεία το νερό παρέμενε παγωμένο ακόμα. Από τα 1100μ. κατά διαστήματα έριχνε λίγο ψηλό χιονάκι...

Φτάνοντας στη κορυφή δεν περίμενα να δω τέτοια θέα!

Υψόμετρο 1393 (πιο στραβή φωτό δεν έχω ξανά βγάλει)

Το τέλος του μονοπατιού σηματοδοτούταν  από το κόκκινο κύκλο με τη βούλα στο κέντρο.
Παιδεύτηκα λιγάκι για να στήσω το ποδήλατο να το φωτογραφίσω σε αυτό το σημείο, διότι σε  καμία περίπτωση δεν επιχειρείς να καβαλήσεις(όχι ότι είναι εφικτό) στα κατσάβραχα με θέα το γκρεμό!

Δυστυχώς το μονοπάτι δεν είναι ποδηλατίσημο παρά μόνο για περιπατητές.

Η θέα σε μία από τις ψηλότερες κορυφές του Ταϋγέτου (ίσως και η ψηλότερη ο Προφήτης Ηλίας στα 2.407μ).

 

1ή χιονοβόλτα

Το είχα βάλει σκοπό να πάω κορυφή στο Καλάθι σήμερα για να αγναντέψω τις χιονισμένες κορυφές του Ταϋγέτου από ψηλά και να προγραμματίσω την επόμενη βόλτα στο Ταΰγετο.

Καθ'όλη τη διαδρομή από τις πλαγιές τρέχανε νερά από τις βροχές των προηγούμενων ημερών κάνοντας το έδαφος αρκετά λασπώδες και γλυστερό.

Ένας βράχος που είχε αποκολληθεί από τη πλαγιά και είχε κλείσει το δρόμο. Το χώμα γύρο από το βράχο ήταν τόσο αφράτο που μαρτυρούσε ότι δεν είχαν περάσει αρκετές ώρες από την αποκόλλησή του.

Η ώρα περνούσε και ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει πίσω από το Λυκόδημο δίνοντας ένα εντυπωσιακό χρώμα στα σύννεφα γύρο από αυτό.

Ανεβαίνοντας το υψόμετρο το έδαφος ήταν παγωμένο μέχρι που δειλά δειλά έκανε την εμφάνιση του και το χιόνι σε κάποια τσιμεντοστρωμένα σημεία της διαδρομής.

Έχοντας ανεβάσει στροφές για να επισπεύσω στη κορυφή πριν τις 17:00 και με πιάσει η νύχτα στο βουνό. Έτσι δεν έκανα στάση για φωτό και προσπάθησα να τη τραβήξω πάνω από το ποδήλατο!

Απέναντι οι πλαγιές του Ταϋγέτου φορτωμένες χιόνι...

Η επιστροφή έγινε με ρυθμούς πατινάζ στα χιονισμένα και παγωμένα κομμάτια της διαδρομής.